 
|
Gereguleerde wietkweek helpt niet
Door André Beckers - Burgemeester Leers van Maastricht pleit voor een gereguleerde productie van cannabis en controle op de toelevering bij de achterdeur van koffieshops. Advocaat Beckers, die veel koffieshophouders en henneptelers verdedigt, meent dat de oplossingen van Leers weinig soulaas bieden.
Burgemeester Leers van Maastricht pleit voor een gesloten circuit van gereguleerde hennepkweek, -distributie, -verkoop en -consumptie. Dat is volgens Leers een oplossing voor de 'hypocriete' achterdeurproblematiek. Zijn verhaal strookt echter niet met de praktijk. Nu is het zo dat vanuit koffieshops met medeweten van de lokale en rijksoverheid onder strikte voorwaarden wordt gehandeld in hasjiesj en wiet. In een koffieshop mag hiertoe een voorraad van maximaal vijfhonderd gram hasjiesj en wiet aanwezig zijn. Op drukke dagen kan een goedlopende koffieshop ongestraft enkele kilo's verkopen. In de praktijk wordt de handelsvoorraad op peil gehouden door koeriers. Op een plek buiten de koffieshop ligt een 'kilo voorraad' waarmee het aanbod in de zaak op peil wordt gehouden. Het kweken van wiet ten behoeve van een koffieshop en het bevoorraden van een koffieshop omschrijven we als de 'achterdeur'. Anders dan burgemeester Leers beweert, kijken wetshandhavers hierbij niet bewust de andere kant op. Als de politie al dan niet per toeval op de achterdeur stuit, wordt hiertegen opgetreden.
Desondanks hebben koffieshophouders op dit moment veel belangrijker zaken aan hun hoofd dan het reguleren van hun achterdeur. De voordeur staat onder grote druk. Burgemeester Leers erkent volmondig dat hij graag alle zestien Maastrichtse koffieshops wil sluiten als hij daarvoor de nodige middelen krijgt. Het sluiten van alle koffieshops is een CDA-stokpaardje dat jarenlang door burgemeester Leers is verdedigd. Het kost deze burgemeester in de praktijk geen enkele moeite om tegen de naaste familieleden van een vroegtijdig overleden koffie-shophouder te zeggen dat de zaak vanwege een 'afnemend maximumbeleid' blijvend op slot moet en de familie- en personeelsleden zich tot de sociale dienst mogen wenden. Wil deze burgemeester nu echt het gedoogbeleid verruimen of probeert hij een meerderheid te verkrijgen voor het beëindigen van het koffieshopbeleid?
De afgelopen jaren is het aantal koffieshops door de aanscherping van het gedoogbeleid gehalveerd. Sinds 1996 zijn personen onder de achttien jaar (voorheen zestien jaar) niet meer welkom in een gedoogde koffieshop. Aan klanten mag sindsdien niet meer dan vijf gram (voorheen dertig gram) per dag worden verkocht. Voor consumenten onder de achttien of die meer dan vijf gram willen kopen is een enorm illegaal circuit ontstaan. De gedoogde koffieshopbranche valt hierbij volledig in het niet. Met de aanscherping van het beleid zijn geen problemen opgelost maar veroorzaakt. Als het aan burgemeester Leers ligt komen er desondanks nog wat gedoogregeltjes bij. Hij heeft aan minister Donner toegezegd dat in Maastricht bij wijze van proef vanuit koffieshops niet meer aan buitenlanders mag worden verkocht.
Leers stelt nu voor om in een tweetal gemeentelijke kwekerijen wiet te laten telen voor de zestien gedoogde koffieshops. Er kunnen dan allerlei eisen worden gesteld aan de kwaliteit van deze wiet en er kan belasting worden geheven. Op deze wijze wil hij de criminelen de wind uit de zeilen nemen. Leers erkent in de media dat Maastricht zestien gedoogde koffieshops telt en zo'n honderd illegale verkooppunten. Het 'gereguleerd kweken' zal voor de koffieshophouder echter geen verbetering met zich meebrengen. Hij zal - evenals zijn klanten - met prijsstijgingen worden geconfronteerd. Belastingheffing drijft de prijs immers omhoog.
De honderd illegale verkooppunten en hun klanten merken hier niets van. Zij betrekken hun wiet niet van de twee gemeentelijke kwekerijen, maar van de vele illegale telers.
Als burgemeester Leers de softdrugsmarkt voor criminelen onaantrekkelijk wil maken, moet hij in Den Haag en Brussel krachtig pleiten voor het legaliseren van softdrugs. De productie van alcohol en de verkoop daarvan is legaal waardoor regulering mogelijk is gemaakt. Pas als de wet de verstrekking en productie van softdrugs in heel Nederland (en bij voorkeur Europa) op dezelfde wijze als alcohol regelt, kan hij met recht naar de succesvolle aanpak van Al Capone wijzen. Het marktmechanisme van vraag en aanbod zal uiteindelijk niet alleen leiden tot een evenwichtig aantal koffieshops, maar ook tot een verantwoorde landelijke spreiding daarvan.
Mr. A. Beckers uit Stein is advocaat
Bron: Dagblad De Limburger, 26 maart 2005